ÇÖPLÜKLER (ŞİİR)

 Ne yaşayanların tümü korkak değildir

Ne intihar edenlerin tümü korkaktır

Hazsız olmaz yaşamayı seçmek de, ölümü seçmek de

Yaşayanlar 

İçi bağırsak, bok, pis, iğrenç, tiksinç, mide bulandırıcı şeyler dolu diri çöplüktür

Ölenler çöpe dönüşür

İnsan heyecan duyan çöplüktür,

Çöplüklerde yalnızca sevgiler, aşklar, ayrılıklar, ekmekler, yemekler yok

İlkokul, ortaokul, lise, üniversite kitapları da var

Çöplüklerde yalnızca aşk romanları yok

Tıp, mühendislik, öğretmenlik kitapları da var

Çöplüklerde yalnızca çöpler yok

Çöpe atılmış demokrasi, laiklik, özgürlük, insanlık da var,

Çöpler 

Kiminin tüketiminin sonudur

Kiminin üretiminin başı

Kiminin dışlamasıdır

Kiminin toplaması

Kiminin dünüdür

Kiminin yarını,

Çöplüklerde yalnızca çiçekler, karanfiller, güller yok

Siyaset, özel sektör, hukuk, moda diye çöpe atılmış yarınlar da var

Çöplükler yalnızca çöpleri saklamaz

İkiyüzlülükleri, ihanetleri, kalleşlikleri de saklar

Çöplüklerde yalnızca kediler, köpekler değil

Utanmazlığın onuru da birşeyler arar,

Çöplükler

Öp-lükler

Öpüldüler, sevildiler

Şimdi çöpler

Öpücükler,

Cesareti ölümle ya da hayatla(yaşamla) ölçmeyin

Çöplüklerle ölçün

Belki çöplükler korkaklıklarınız doludur.

Necdet Gürçiftçi

Hiçbir dini inançtan ve hiçbir siyasi partiden yana olmayan dinli ve bilge

İnternette yayınlandığı zaman: 23.12.20/01.29